Hieper De Piep, Ik Word Blij Van Mijn Fiep!8 min

Polygon Art by Isidore

Ik heb de afgelopen week moeite gehad om mij te onttrekken aan de vele nieuwsberichten omtrent het virus. Dagelijks volg ik het nieuws, maar merk ik aan mezelf dat ik er niet wijzer noch emotioneel beter van word. Daarnaast vind ik het erg lastig om om te schakelen naar andere activiteiten. Er komt veel op mij, op ons af. In mijn vorige blog had ik het over positief omgaan met de huidige situatie en gaf ik wat tips. Een daarvan is fiepen. Daar ga ik het nu uitgebreid over hebben.

Fiepen is het Nederlandse woord voor wat de Engelsen een “special interest” noemen. Dat is eigenlijk een leukere manier van het omschrijven van de diagnostische criteria voor de “zeer beperkte, gefixeerde interesses die abnormaal intens of gefocust zijn“. Fiepen is een essentieel onderdeel van autisme die vaak verkeerd wordt begrepen en ondergewaardeerd is bij buitenstaanders. Het kan echter leiden tot specialistische kennis en de potentie om van je fiep een beroep te maken. Naast dit potentiële voordeel is er ook de meer directere gratificatie van zelf-stimulatie. Vaak is een fiep namelijk intens kalmerend. In de film Mind My Mind werd dat mooi getoond toen het hoofdpersonage Chris een overprikkelingsaanval kreeg en in plaats van een meltdown te krijgen lukte het hem om zijn fiep uit te voeren waardoor hij zijn interne processen tot rust kon brengen.

Ikzelf heb met de jaren vele fieps gehad. Sommige duren van kinds af aan tot op heden, andere waren tijdelijker van aard. Ik ben echter een spons in het absorberen van kennis en informatie omtrent onderwerpen die mij intens boeien en kan daar uren aan spenderen. Ik vergeet dan de wereld om mij heen en ga volledig op in het fiepen. Praten over mijn fieps doe ik niet echt, tenzij er gelegenheid voor is of iemand oprecht geïnteresseerd is om er over te horen, maar ik ben veel liever alleen met mijn fieps. Veilig in mijn eigen wereldje.

Als alleenstande moeder merk ik dat er weinig tijd is om echt te fiepen zoals ik dat wil en kan. Dat vind ik dan ook het enige nadeel van een kind hebben; de beperking die dit met zich meebrengt om ongelimiteerd te kunnen fiepen. Ik kan niet langer mezelf onvoorwaardelijk storten op een fiep. Nee, ik zal toch echt voor mijn kind moeten zorgen en het huishouden op orde houden. De fieps zijn nu dan ook een stuk gestructureerder van aard en moeten ingepland worden.

Fieps uit mijn kindertijd

  • De allereerst fiep die ik kreeg is eigenlijk ook een perfecte stim, namelijk muziek. Het was en is nog steeds mijn grote liefde om naar muziek te luisteren en vooral ook zelf muziek te maken. Ik hou van zingen en kan daar uren mee bezig zijn. Met mijn zesde begon ik Engelse songteksten zelf te schrijven en liedjes na te zingen van radio en televisie. Ik was erg goed in mijn stem vervormen en diverse klanken na te bootsen. Ik kon zelfs het geluid van een dolfijn maken. Ik ben een mezzo sopraan en heb daarmee een breed bereik in hoge en lage tonen. Ik heb diverse zangwedstrijden gedaan. In bands gespeeld, optredens gehad en mijn eigen muziek geproduceerd. Nu dat ik een carrière switch probeer te maken ben ik iets minder bezig met deze fiep, maar als de tijd het toelaat zal ik af en toe nog een nummer produceren.
  • De tweede fiep die een intens belangrijk effect op mij heeft is tekenen en schilderen. Ik kan helemaal opgaan in de bewegingen van het potlood of penseelstreken om tot een beeld te komen. Dat beeld kan ik vaak helder en volledig in mijn hoofd zien en ik hoef het alleen maar tot uitdrukking te brengen in de buitenwereld. Deze fiep heb ik vaak als communicatiemiddel gebruikt om mensen over mijn emotionele gesteldheid te vertellen zonder dat ik daar de woorden voor had. Helaas is dit een erg onbegrepen manier van communiceren en ziet men vaak alleen maar of iets mooi of lelijk is, zonder daadwerkelijk te begrijpen wat de boodschap ervan is.
  • Spinnen waren heel lang een fiep. Ik vond ze fascinerend en ging vaak op spinnenjacht. Helaas mocht ik deze niet mee naar huis nemen en moest ik ze na mijn zoektocht weer vrijlaten in de natuur. Ik heb ooit in Artis een tarantula vast mogen houden, ik was de enigste die durfde en het was zo ontzettend gaaf.
  • Het Oude Egypte, ogenschijnlijk voor de hand liggend omdat ikzelf Egyptisch ben, maar mijn interesse was dus abnormaal intens en alles consumerend. Ik heb boeken verslonden over de mythologieën, de hiërogliefen en de bouw van de piramides. Mijn fascinatie ligt vooral bij de vele goden en godinnen en hun relatie tot elkaar en het sociale leven in het Oude Egypte. Het is super bijzonder hoe Egyptenaren heel makkelijk over gingen tot assimilatie van buitenlandse goden om zo de gemoederen van het volk gerust te stellen. Je ziet dan ook over de eeuwen heen de ontwikkeling van de verhalen en goden in hun belang en persoonlijkheid, alsof het levende personages waren in het maatschappelijke leven.
  • Toen ik zes was kwamen we bij de Zusters Augustinesse te wonen, een klooster in het hartje van Amsterdam. Daar leerde ik bidden en over God. Ik was gefascineerd met het verhaal van Jozef, de droom profeet en alle andere Bijbelverhalen over goed en kwaad in deze wereld. De zusters hebben mijn fascinatie met religie en spiritualiteit zeer zeker aangewakkerd, maar ook onbeantwoord gelaten waardoor ik met de jaren een gefixeerde zoektocht begon naar antwoorden. Ik bestudeerde alle grote religies van de wereld en diverse spirituele stromingen opzoek naar wat men God of het goddelijke noemt.
  • Ik herinner me nog dat ik een sterke fixatie had voor de televisie. Ik kon de hele wereld vergeten als ik eenmaal voor de tv zat. Mijn meest favoriete programma’s waren Disney animaties en sprookjes verhalen. Ik kon ze uren achter elkaar kijken zonder een beweging te maken. Tekenfilms en kinderprogramma’s vond ik belachelijk stom en denigrerend. Ik zag er de lol niet van in en zat dan het hele programma door tegen de tv te praten met een kritische toon. Mijn moeder noch mijn broertje konden in zulke momenten tot me door dringen tenzij ze de tv uitzette. Als ik naar animaties en sprookjes keek was het alsof ik op tv zag hoe mijn geest er van binnen uit zag. De wereld was magisch.

Fieps uit mijn tienertijd en adolescentie

  • Het begon eigenlijk al in mijn late kindertijd, maar werd een dagelijkse activiteit toen ik een tiener werd; schrijven in mijn dagboek. Ik kon pagina’s vol schrijven en daar uren aan spenderen. Het was mijn manier om mijn leven te verwerken en ideeën uit te werken. Helaas had ik een moeder en een broertje die geen enkel respect voor mijn privacy hadden en ontdekte ik dat zij mijn dagboek lazen. Ik voelde me gedwongen om zelfs in mijn dagboeken mezelf te verbergen voor hun meeglurende ogen. Desondanks deze diepe schending van mijn persoonlijke leefruimte bleef ik doorschrijven en dat doe ik tot op de dag van vandaag. Ik ben best trots dat ik inmiddels een collectie heb van bijna 30 jaar dagboeken.
  • Omdat ik veel gepest werd op de basisschool en daar zo boos over was leek het me een goed idee om op vechtsport te gaan. Het leek mij voor mijn eigen veiligheid beter om mezelf te kunnen verdedigen tegen al die gevaarlijke tieners om me heen. Mijn broertje mocht tenslotte op judo en ik wilde graag kickboksen. Helaas was mijn moeder bang dat ik daar door nog agressiever zou worden (lees: onbegrepen meltdowns zou krijgen) en werd het me verboden. Ik was echter zo gefascineerd met de Shaolin monniken en hun Wu Shu vechtstijl dat ik Chinese Martial Arts films begon te kijken. Omdat ik visueel ingesteld ben en beelden in mijn geest driedimensionaal kan bewegen, nabootsen en nadoen leerde ik op deze manier alsnog een vechtsport en kon ik me in menig gevecht verdedigen.
  • Geïnspireerd door een droom en hoogst waarschijnlijk mijn voorliefde voor Star Trek Voyager ontwikkelde zich mijn fascinatie voor ruimtereizen. Minder sterk dan het Oude Egypte, maar met een absolute bevooroordeelde voorliefde hou ik van de sterren en adoreer ik het universum. Ik weet dat ik nooit een astronaut zal worden, maar het idee van ruimtereizen en de vele ontdekkingen die daar mogelijk te maken zijn hebben een enorme aantrekkingskracht op mij. Ik verzamel dan ook NASA sweaters en volg het laatste nieuws over de ruimte dat zij geven. Ik denk dat dit ook een eeuwig blijvende liefde zal zijn.
  • Geschiedenis vind ik prachtig, vooral de oudheden en de ontwikkeling van culturen door de eeuwen heen. Ik heb menig favoriete onderwerp gehad zoals de VOC, de Heksenjacht in de middeleeuwen, de overgang van Romeinen naar christelijke overtuigingen en de industriële revolutie.
  • Parapsychologie en het Paranormale. Had ik al verteld dat ik gek was op vampieren? Hoe deze interesse mij introduceerde aan het vele male bredere gebied van paranormale verhalen en uiteindelijk leidde naar het behalen van mijn Parapsychologie diploma?  Ik was zeer goed onderricht in dat wat men het “onverklaarbare” noemde en als een ware detective onderzocht ik de vele onderwerpen die daarmee gepaard gingen. Van telepathie tot spookverhalen. Niets was te gek of ik wilde het weten en begrijpen. De ironie van het verhaal is dat ik vrij weinig overtuigd ben van bepaalde aspecten van de New Age beweging en dat er veel onwetenschappelijke kwakzalvers rond lopen die goedgelovige mensen om de tuin leiden. Hier ben ik zeer op tegen. Ik bezit echter diepgaande kennis en inzichten over mezelf en de wereld dankzij de intense studie van dit onderwerp.

Fieps in mijn volwassen jaren

Eigenlijk heb ik de meeste van mijn fieps ontwikkeld in mijn vroege jeugd tot adolescentie. Er zijn niet veel nieuwe interesses bij gekomen behalve dan de aard en natuur van mensen diepgaand willen begrijpen en doorgronden. Alhoewel ik dit al op jonge leeftijd ontwikkelde was het niet een fiep, maar meer een intrisieke behoefte om de mens te willen begrijpen. Waarom was ik zo anders? Waarom doen mensen A terwijl ze B zeggen? Hoe komt het dat iemand op een bepaalde manier reageert? Vanuit mijn eerdere fieps en de daaruit voorgekomen kennis en kunde, kwam ik uiteindelijk terecht bij Psychologie en Communicatie. Mijn talenten liggen ook binnen deze gebieden eveneens mijn interesses. Helaas heb ik een turbulent leven gehad en was onderwijs een hekelpunt voor mij, maar sinds een klein jaar ben ik bezig met Counseling via thuisonderwijs. In deze opleiding leer ik de vaardigheden die ik nodig heb en de kennis die ik interessant vind op deze twee gebieden. Ik droom ervan om straks mijn creatieve talenten (fieps eigenlijk) in te kunnen zetten om cliënten te kunnen ondersteunen.

Mijn oudere fieps komen minder sterk terug in het dagelijkse leven, maar ik heb mijn volledige focus nu op een fiep die mij ook in de toekomst zal dienen en voorzien van een beroep en inkomen. Ik spendeer dus nu bijzonder veel tijd aan een fiep die ook praktisch nut heeft voor de toekomst.

Welke fieps heb jij? Herken je sommige uit mijn lijstjes of heb jij hele andere? Laat het me weten in een reactie onderaan de pagina!

2 Reacties
  1. Dick 2 maanden geleden

    Hoi, J.Q, leuke blog om te lezen. Sommige dingen komen me erg bekend voor. Mijn fieps zijn: het fenomeen stereo, zowel beeld(3d) als geluid, voormalige Oostblok-landen, vooral Wit-Rusland (Minsk, geweldige stad) en alles willen weten over Herman Brood…

    • J.Q. 2 maanden geleden

      Hoi Dick,
      Jij hebt ook leuke fieps!
      Stereo is fascinerend. Ik vind vooral geluid heel mooi dat over speakers is verspreid en als je dan beweegt dat je de dynamiek van geluid ook veranderd (snap je wat ik bedoel?)
      Herman Brood, een super ster. Ik denk dat ik te jong was om me in hem te verdiepen. Weet nog wel het nieuws van zijn tragische zelfmoord op AT5.
      Geniet van je fieps in deze en alle tijden!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©2020 Spectrum Rebel

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?